เรื่องจริงเกี่ยวกับนกที่คุณอาจไม่รู้

นกฟอพัสแปซิฟิก

นกฟอพัสแปซิฟิกเป็นที่รู้จักในด้านความเฉลียวฉลาด ความอยากรู้อยากเห็น และโดยเฉพาะอย่างยิ่งอารมณ์เผ็ดร้อน นกฟอพัสแปซิฟิกมีขนาดไพน์แต่เต็มไปด้วยบุคลิกภาพ นกเหล่านี้มีถิ่นกำเนิดในเอกวาดอร์และเปรู ยาวไม่เกิน 5 นิ้ว น้ำหนักเพียงประมาณหนึ่งออนซ์ และอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ นกที่น่ารัก เช่นเดียวกับสุนัขสายพันธุ์เล็กบางสายพันธุ์ แสดงความกล้าหาญที่หลอกลวงขนาดของพวกมัน พวกมันมักจะต่อสู้กับศัตรูที่ใหญ่กว่าและจะปกป้องดินแดนของตนอย่างจริงจังเมื่อถูกคุกคาม สำหรับอาหารของพวกมัน นกฟอพัสแปซิฟิกส่วนใหญ่กินเมล็ดข้าวและผลไม้เหมือนชายสีเขียวในภาพของเราที่เคี้ยวอาหารที่เพิ่งเก็บสดๆ ในกัวยากิลของเอกวาดอร์

ห่านอัพแลนด์

ห่านอัพแลนด์เป็นสัตว์ที่พบเห็นได้ทั่วไปในอุทยานแห่งชาติติเอราเดลฟูเอโก ประเทศอาร์เจนตินา โดยมักพบเห็นห่านอัพแลนด์เดินเตร่เป็นคู่หรือเป็นฝูงเล็กๆ ทั่วทุ่งกว้าง ตัวผู้ (เช่นเดียวกับในภาพ) ส่วนใหญ่เป็นสีขาวมีลายสีดำ ขณะที่ตัวเมียมีสีน้ำตาลเข้ม ทำให้แยกแยะได้ง่าย ห่านอัพแลนด์เป็นฝูงนกที่ชอบเดินและกินหญ้ามากกว่าบิน และใช้เวลาส่วนใหญ่ในการแทะเล็มหญ้าและพืชอื่นๆ ในฤดูทำรัง ห่านอัพแลนด์เป็นสัตว์ที่หวงแหนพื้นที่ของตัวเองอย่างเหนียวแน่น ห่านอัพแลนด์เป็นสัญลักษณ์สำคัญของภูมิประเทศปาตาโกเนีย ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่ทางเหนือไปจนถึงตอนกลางของอาร์เจนตินาและบางส่วนของชิลี และเป็นสัตว์ที่คุ้นเคยในถิ่นที่อยู่อาศัยแบบเปิดโล่งที่มีลมพัดแรง

นกเพนกวินราชา

เกาะเซาท์จอร์เจียไม่ใช่จุดหมายปลายทางที่คุณจะแวะชมชั่วครู่ได้ หินโผล่จากชั้นดินเยือกแข็งคงตัวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะและเพนกวินที่เดินเรียงรายภายในแนวเกาะอันโดดเดี่ยวสุดขั้วของมหาสมุทรใต้ เราจะเห็นเพนกวินราชาเพียงไม่กี่ัตัวจากจำนวนทั้งหมดมากกว่า 100,000 ตัวที่อาศัยอยู่ในอาณานิคมอ่าวเซนต์แอนดรูว์บนเกาะอันไกลโพ้น เพนกวินราชาซึ่งเป็นเพนกวินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสายพันธุ์เพนกวินทั้งหมดนั้นเหมาะกับการอยู่ในสภาพแวดล้อมนี้โดยมีขนสี่ชั้นเพื่อช่วยให้ความอบอุ่นบนเกาะที่หนาวเย็นอันเป็นที่ซึ่งพวกมันผสมพันธุ์ แม้จะเป็นสัตว์ที่กระฉับกระเฉงที่เคลื่อนที่ช้าบนบก แต่สัตว์เหล่านี้ก็มีความโดดเด่นในน้ำ โดยพวกมันมักจะดำน้ำลึกกว่า 300 ฟุตเพื่อไล่ตามปลาหมึกและปลาตะเกียง

นกแว่นตาขาวสีทอง

เสียงร้อง 'ซวี' ที่นุ่มนวลแต่แตกต่างของนกสายพันธุ์เล็กๆ ที่มีสีสันดังก้องไปทั่วป่าชายเลน ชายป่า และสวนในบ้านตลอดทั่วอนุทวีปอินเดีย นกแว่นตาขาวสีทองซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลนกตาขาวนั้นสามารถมองเห็นได้ง่ายจากขนสีเหลืองมะกอกและสีเทาอ่อน ตลอดจนวงแหวนสีขาวสว่างรอบดวงตา นกเหล่านี้มีขนาดเล็กและไม่ใช่นักบินที่แข็งแรงเป็นพิเศษ แต่พวกมันเข้ากับคนง่ายและมักจะรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ซึ่งให้ความปลอดภัยมากกว่าการบินตัวเดียว เพื่อนนกของเราที่เห็นอยู่นี้ถ่ายตอนเกาะอยู่บนดอกไม้เขตร้อนในอุทยานแห่งชาติสัทจารีทางตะวันออกเฉียงเหนือของบังคลาเทศ

นกหัวขวานหัวทอง

แม้ว่านกหัวขวานจะออกไปทำลายต้นไม้ด้วยการเจาะรูตามชื่อของมัน แต่จริงๆ แล้วนกเหล่านี้มีความสำคัญต่อการอยู่รอดของป่า ในขณะที่สัตว์หลายชนิดจะเจาะรูเข้าไปในต้นไม้ที่ตายแล้วและเน่าเปื่อยเพื่อค้นหาด้วงและแมลงขนาดเล็กข้างใน แต่สัตว์ที่จิกต้นไม้ที่ยังไม่ตายกำลังช่วยป้องกันการระบาดของศัตรูพืชที่อาจทำลายต้นไม้ โดยต้นไม้สามารถอยู่รอดได้จากรูที่เจาะโดยจะงอยปากของนกหัวขวาน โดยนกจะฮุบปลวกและแมลงอื่นๆ ที่เป็นผลเสียต่อสุขภาพของต้นไม้ นกหัวขวานหัวทองตัวนี้กำลังช่วยให้ระบบนิเวศเจริญเติบโต— และก็อาจกำลังกินของอร่อย— ในเมืองเปอร์โตจิเมเนซ ประเทศคอสตาริกา

นกกระสาสามสี

เมื่อเดินทางไปทุกที่ทั่วโลก—ทุกแห่งยกเว้นแอนตาร์กติกา ภูเขาสูง หรือทะเลทรายสุดร้อนแรง เช่น ซาฮารา—คุณจะได้พบกับนกกระสาอย่างน้อยหนึ่งตัวจาก 64 สายพันธุ์ ซึ่งถือเป็นจำนวนที่เยอะสำหรับสัตว์สายพันธุ์เดียวโดยเฉพาะนก ซึ่งนกกระสาส่วนใหญ่ รวมทั้งนกกระยางและนกยางไฟนั้นอาศัยอยู่ใกล้น้ำ เนื่องจากพวกมันมักจะหาอาหารโดยการลุยน้ำตื้น จับปลา กบ หอย และสัตว์น้ำขนาดเล็กอื่นๆ รับประทาน นกกระสาสามสี เช่นเดียวกับที่เห็นในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งชาติเกาะเมอร์ริตต์ รัฐฟลอริดา เป็นนกที่ค่อนข้างโดดเดี่ยว ชอบล่าอาหารด้วยตัวเอง แต่ก็คล้ายกับนกกระสาอื่นๆ ที่ส่วนใหญ่จะเป็นสัตว์กินเนื้อ

นกแกนเน็ตถิ่นเหนือ

ตั้งแต่อเมริกาเหนือไปจนถึงยุโรปตะวันตก นกแกนเนตถิ่นเหนืออาศัยอยู่ตามชายฝั่งแอตแลนติกเหนือ พวกมันเป็นสมาชิกที่ใหญ่ที่สุดในตระกูลนกแกนเน็ต โดยนกแกนเน็ตถิ่นเหนือตัวผู้ที่โตเต็มวัยจะมีปีกยาวถึง 70 นิ้ว แต่มีน้ำหนักน้อยกว่า 8 ปอนด์ นกสายพันธุ์นี้จะใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในทะเลตามฝูงปลาซาร์ดีน ปลาเฮอริ่ง และปลาตัวเล็กอื่นๆ ที่พวกมันกินเป็นอาหาร ในช่วงฤดูผสมพันธุ์และฟักไข่ นกแกนเน็ตถิ่นเหนือมักจะกลับมายังอาณานิคมเดิม ซึ่งเป็นที่ซึ่งนกหลายพันตัวอาจรวมตัวกันเพื่อทำรังและเลี้ยงลูกของมัน โดยนกฝูงนี้จะทำรังบนหน้าผาสูงชันของเฮลิโกแลนด์ ซึ่งเป็นหมู่เกาะนอกแผ่นดินใหญ่ของเยอรมนีในทะเลเหนือ

นกเขาเปล้าธรรมดา

โดยทั่วไปแล้วนกชนิดนี้จะมีความยาวน้อยกว่า 10 นิ้ว เป็นนกตัวเล็ก แม้จะเปรียบเทียบกับนกพิราบสีเขียวอีก 29 สายพันธุ์ แต่แม้มันจะได้ชื่อว่านกเขาเปล้าธรรมดาแต่รูปลักษณ์ของมันนั้นเรียกว่าไม่ธรรมดา แน่นอนว่ามีสีที่เหมือนกับชื่อภาษาอังกฤษครอบคลุมส่วนหนึ่งของปาก ดวงตาที่สดใส ลำตัวส่วนล่างและต้นขาส่วนหนึ่งจะมีเฉดสีเขียวเป็นส่วนใหญ่ แต่ในทางตรงกันข้าม ก็มีแถบสีเหลืองตกแต่งปีกและตัดด้วยสีแดงเข้มที่ด้านหลัง สีเขียวที่มีชื่อเสียงของนกชนิดนี้มาจากเม็ดสีในอาหารที่มันกิน นกตัวเล็กๆ แต่สดใสเหล่านี้ตกแต่งป่าเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนทั่วบางส่วนของอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ให้ดูงดงาม

นกพัฟฟินแอตแลนติก

นกทะเลตัวน้อยที่แข็งแรงและจ้องมองอย่างเศร้าโศกบางครั้งเรียกว่า 'ตัวตลกแห่งท้องทะเล' ในขณะที่เรายอมรับว่ามีความคล้ายคลึงรอบดวงตา (และใช่ จะงอยปากนั้นก็ดูแปลกๆ เช่นกัน) เราคิดว่านกพัฟฟินนั้นมีความประณีตและว่องไวกว่าชื่อเล่นอย่างแน่นอน นกพัฟฟินแอตแลนติกที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมที่รวมตัวกันบนหน้าผาของเกาะ Unst ในเครือเชตแลนด์ของสกอตแลนด์ ต้องใช้ความคล่องแคล่วอย่างแท้จริงในการใช้ชายฝั่งหินเหล่านี้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ และเมื่อการเลี้ยงดูเสร็จสิ้น นกพัฟฟินจะกลับไปยังมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือที่หนาวเย็น เพื่อใช้เวลาช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวตามลำพังเป็นส่วนใหญ่

นกซีดาร์แว็กซ์วิง

คู่หูแว็กซ์วิงนี้เป็นภาพที่ไม่ธรรมดา เนื่องจากนกซีดาร์แว็กซ์วิงมักจะหาอาหารในฝูงใหญ่ที่แออัด นกซีดาร์แว็กซ์วิงมีน้ำหนักมากกว่าหนึ่งออนซ์เล็กน้อย กินผลเบอร์รี่และแมลงเป็นหลัก ในช่วงฤดูร้อน พวกมันอดทนรออยู่ริมธารน้ำด้วยความหวังว่าจะจับแมลงได้ เมื่อถึงฤดูหนาว นกจะห้อยอยู่บนกิ่งไม้และเด็ดผลเบอร์รี่ด้วยจะงอยปาก การผสมพันธุ์ระหว่างแวกซ์วิงส์เกิดขึ้นตามความพร้อมของไม้ผล ตัวผู้พยายามสร้างความประทับใจให้ตัวเมียด้วยการเต้นรำตามพิธี ซึ่งรวมถึงการส่งผลไม้หรือกลีบดอกไม้เป็นชิ้นๆ ให้กับคู่ของตน และหากตัวเมียตอบสนอง ก็จะเกิดการจับคู่กัน

นกจับแมลงจุกดำ

นกจับแมลงจุกดำแพร่กระจายไปทั่วป่าเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เราเห็นตัวผู้ในจังหวัดสุโขทัยทางภาคเหนือของประเทศไทย นกเหล่านี้มักจะเกาะอยู่บนกิ่งไม้และรอจังหวะที่เหมาะสมเพื่อคว้าแมลงจากอากาศ นกตัวเมียมีขนสีฟ้าอ่อนกว่า และไม่มีหมวกและปกสีดำที่ทำให้นกมีชื่อสามัญ ตัวเมียจะสร้างรังคล้ายถ้วยในขณะที่ตัวผู้คอยป้องกันผู้ล่า และหากทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ พวกมันจะฟักลูกนกออกมาสองหรือสามตัวหลังจากฟักไข่เพียง 12 วัน

นกจาบคาหัวสีส้ม

ฝูงนกขนาดใหญ่ที่มีขนหลากสีสันกระพือปีก ใครบ้างจะไม่ชอบนกจาบคา ก็ผึ้งไง เพราะนกจาบคากินผึ้งและแมลงอื่นๆ ด้วยเช่นกัน พวกมันจับแมลงกลางอากาศแต่กลับมาที่รังเพื่อกิน ที่นั่น นกที่ฉลาดเหล่านี้จะกำจัดเหล็กในโดยการถูเหยื่อบนพื้นผิวแข็ง เอาล่ะ ได้เวลาของว่างแล้ว! คุณสามารถพบนกจาบคาหัวสีส้มที่น่าดึงดูดใจแบบในภาพของเราได้ทั่วทั้งอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและสวนสาธารณะ เป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นว่าทำไมพวกมันจึงเป็นแบบที่ชื่นชอบของช่างภาพ ไม่ว่าจะเป็นการบิน โฉย หรือเพียงแค่หยุดพักระหว่างขนผึ้ง (อย่างที่เห็นที่นี่)

นกปากช้อน

เราเห็นนกปากช้อนที่เต็มไปด้วยสีชมพูที่นี่เมื่อนกที่สดใสตัวหนึ่งบินเข้ามาร่อนลงเหนือบึงเกลือ นกปากช้อนพบได้ทั่วไปตั้งแต่อเมริกาใต้ไปจนถึงบริเวณชายฝั่งตอนใต้ของอเมริกาเหนือ มีชื่อเสียงในเรื่องขนนกสีชมพู สีดังกล่าวมาจากแหล่งเดียวกับที่ทำให้ขนของนกฟลามิงโกมีสีคล้ายกัน นั่นก็คืออาหารของมัน เม็ดสีแคโรทีนอยด์ในพืชและสัตว์จำพวกกุ้งที่นกกินเข้าไปช่วยให้ขนมีสีสัน และเมื่อพูดถึงของว่าง: นกปากช้อนใช้ปากช้อนของตัวเองร่อนผ่านพื้นที่ชุ่มน้ำตื้นและพื้นโคลนเพื่อขุดหาอาหารค่ำ

นกแสก

นกสีซีดตัวนี้ส่งเสียงร้องที่น่าขนลุกซึ่งอาจสร้างแรงบันดาลใจให้คิดถึงสิ่งเหนือธรรมชาติ แต่นกแสกไม่ใช่สัตว์ร้ายในตำนาน ด้วยการกระจายแหล่งที่อยู่อาศัยที่ใหญ่กว่านกฮูกตัวอื่นๆ พวกมันอาศัยอยู่ทุกที่ในโลก ยกเว้นทะเลทรายและขั้วโลก นักล่าที่มีทักษะตัวนี้ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในการควบคุมประชากรสัตว์ฟันแทะตัวเล็กๆ ให้อยู่ภายใต้การควบคุม ใช่แล้ว มันจะสร้างรังสำหรับวางไข่และเลี้ยงลูกในจันทันในโรงนาหรือสิ่งก่อสร้างที่คล้ายกันของมนุษย์ ในความเป็นจริง เกษตรกรบางรายได้ใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้โดยจงใจเจาะรูใกล้หลังคาโรงนาของตนอย่างชัดเจนเพื่อดึงดูดนกแสกที่เกาะอยู่

นกกระยางหิมะ

นกที่น่าทึ่งตัวนี้คือนกกระยางหิมะ ซึ่งเป็นนกที่มีสีขาวเกือบทั้งหมด ยกเว้นตาและปาก ลำตัว ขา และเท้ามีสีเล็กน้อย ภาพของเราเน้นให้เห็นขนที่ยาวและละเอียดอ่อนของนกกระยางหิมะ และลักษณะนี้เองที่ทำให้นกกระยางชนิดนี้เกือบสูญพันธุ์ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 นกกระยางหิมะถูกล่าเป็นจำนวนมาก เนื่องจากขนนกของพวกมันเคยถือเป็นสิ่งที่ทันสมัยสำหรับหมวกผู้หญิง ภายในปี 1918 นักอนุรักษ์ในสหรัฐอเมริกาสามารถผ่านกฎหมายต่อต้านการปฏิบัติดังกล่าวได้สำเร็จ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จำนวนนกกระยางหิมะก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ปัจจุบันการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการสูญเสียถิ่นที่อยู่กลายเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับนกที่งดงามตัวนี้

นกโกลด์ฟินช์

ด้วยสีแดงบนใบหน้าและสีเหลืองตามปีก ทำให้นกโกลด์ฟินช์โดดเด่นกว่าฝูงนกอื่น และอาจไม่แปลกใจเลยที่รู้ว่าคํานามรวมของนกเหล่านี้แปลว่า 'เสน่ห์' ซึ่งอธิบายถึงเสียงร้องที่น่ายินดีของพวกมัน นอกจากรูปลักษณ์ที่งดงามแล้ว คุณสมบัติที่โดดเด่นอีกประการหนึ่งของนกโกลด์ฟินช์คือจะงอยปากแหลมคม ซึ่งช่วยให้นกสายพันธุ์นี้สามารถสกัดเมล็ดจากพืชไม้หนามได้ นกโกลด์ฟินช์ที่เผชิญความหนาวเย็นในภาพของเราถูกถ่ายในสาธารณรัฐเช็ก แต่นกโกลด์ฟินช์จํานวนมากจะอพยพไปทางใต้ถึงสเปนเพื่อเพลิดเพลินกับแสงแดดในฤดูหนาว

คิลเดียร์

คิลเดียร์เป็นนกสายพันธุ์ที่เปล่งเสียงได้ดีมาก ซึ่งได้ชื่อมาจากการเรียก "คิลดี" ที่ได้ยินบ่อย นกหัวโตขนาดใหญ่ที่มีปีกและหางยาวชนิดนี้แพร่หลายไปทั่วสหรัฐอเมริกาและไปยังเม็กซิโก อเมริกากลาง แคริบเบียน และอเมริกาใต้ เป็นนกหัวโตเพียงตัวเดียวในกลุ่มที่มีแถบคาดหน้าอกสีดำสองเส้น การบินของคิลเดียร์นั้นรวดเร็วแต่เอาแน่เอานอนไม่ได้และไม่ค่อยบินเป็นเวลานาน

โดยทั่วไปแล้ว นกกินผึ้งขนาดกลางที่มีสีสดใสมักพบอยู่เป็นกลุ่มเล็กๆ ในที่สูง และมักอยู่ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจน และพวกมันจะอยู่ในท่าตั้งตรงเมื่อเกาะอยู่ โดยมีหางชี้ลง ขนาดที่ใหญ่กว่า สีคล้ำกว่า แก้มสีขาว และที่อยู่อาศัยบนที่สูงทำให้แตกต่างจากผึ้งน้อยและนกกินผึ้งที่คล้ายคลึงกัน นกจาบคาหัวสีส้มมักพบในระดับความสูงระหว่าง 1,800 ถึง 2,300 เมตร และพบตามไหล่เขาที่เป็นป่า ชายป่า ที่โล่ง พื้นที่เพาะปลูก และสวน

นกกระเต็นมาลาไคต์

นกกระเต็นมาลาไคต์อยู่ในวงศ์นกกระเต็นน้อย แอฟริกาใต้สะฮาราเป็นที่อยู่ของนกกระเต็นเหล่านี้ โดยจำนวนประชากรก็ดูคงที่และไม่ถูกคุกคาม นกเหล่านี้พบได้ทั่วไปในพื้นที่ชื้นที่มีน้ำจืด เช่น ลำธาร แม่น้ำ ทะเลสาบ นาข้าว และบึงน้ำ นกกระเต็นมาลาไคต์เป็นสัตว์กินเนื้อ โดยมากกินปลา ปู กุ้ง แมลงน้ำ ตัวอ่อนของแมลง และกบ

เพนกวินมาเจลลัน

เพนกวินมาเจลลันส่วนใหญ่พบได้ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้ เช่นเดียวกับนกทั้งสามตัวของเราในจังหวัดชูบุต ประเทศอาร์เจนตินา แม้ว่าพวกมันจะอาศัยและผสมพันธุ์กันที่นั่นเป็นส่วนใหญ่ แต่บางครั้งก็พบนกเร่ร่อนอยู่ทางเหนือถึงเอลซัลวาดอร์ในอเมริกากลาง ทางใต้ไปจนถึงเกาะนกในทวีปแอนตาร์กติกา ไปจนถึงที่ซึ่งคุณต้องคิดในใจว่า 'เฮ้ มาได้ไงเนี่ย' เช่นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ เคล็ดลับในการดู: หากต้องการดูเพนกวินมาเจลลันที่รวมตัวกันมากที่สุด ให้มุ่งหน้าไปที่ปุนตา ทอมโบที่นี่ในจังหวัดชูบุต ซึ่งฝูงนกเหล่านี้ของอาร์เจนตินาประมาณครึ่งล้านตัวจะมารวมตัวกันตามชายฝั่ง

นกฮัมมิงเบิร์ดหางกว้าง

นกฮัมมิงเบิร์ดหางกว้างเป็นนกฮัมมิงเบิร์ดขนาดกลางที่พบในบริเวณที่ราบสูงของอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคนาดาตะวันตก ไปจนถึงเม็กซิโกและกัวเตมาลา มีความยาว 4 นิ้ว และมีปีกกว้าง 5.25 นิ้ว นกเหล่านี้ผสมพันธุ์ในทุ่งหญ้าซับอัลไพน์ เชิงเขา หุบเขาบนภูเขา และแนวของต้นแอสเพนหรือต้นสนเป็นส่วนใหญ่ พวกมันกินน้ำหวานจากดอกไม้ น้ำหวานจากนกที่ป้อนอาหาร และแมลงตัวเล็กๆ

หงส์กู่

หงส์เหล่านี้เป็นหงส์ขาวขนาดใหญ่ที่มีคอบางยาวและขาสีดำ โดยสามารถสังเกตได้ง่ายจากปากสีดำซึ่งมีปื้นสีเหลืองรูปสามเหลี่ยมตัววีขนาดใหญ่ที่ด้านใดด้านหนึ่ง พวกมันได้รับชื่อนี้เนื่องจากเสียง "กู่ร้อง" ที่ดัง แต่พวกมันยังสามารถร้องได้หลายแบบอีกด้วย

นกช้อนหอย

นกขายาวนี้อยู่ในตระกูล Threskiornithidae และมีปากโค้งที่ยาวและชัดเจน ซึ่งพวกมันใช้สำรวจน้ำตื้น โคลน หรือหญ้าเมื่อออกหาอาหาร นกช้อนหอยมี 28 สายพันธุ์ที่แตกต่างกันทั่วโลก และโดยทั่วไปแล้วพวกมันจะอาศัยอยู่ในชายฝั่งเขตร้อน หนองบึง ที่ราบลุ่ม และทะเลสาบ

นกกาน้ำ

นกเหล่านี้เป็นนกกาน้ำขนาดใหญ่ที่อาศัยอยู่ในบริเวณชายฝั่ง แม่น้ำ ใกล้ทะเลสาบ และมักมีสีดำ สีน้ำตาล หรือสีเทา นกเหล่านี้เป็นนักว่ายน้ำที่ยอดเยี่ยมและสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 100 ฟุตเพื่อจับปลา และสามารถอยู่ใต้น้ำได้นานกว่าหนึ่งนาที นกกาน้ำสร้างรังบนผาหิน และเรามักเห็นนกกาน้ำยืนกางปีกให้แห้ง

นกกระยางหิมะที่ตัวเล็กแต่สง่างามนี้มีถิ่นกำเนิดในอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ พวกมันอาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำหลายประเภทและกินปลา ในสัตว์จำพวกปูกุ้ง แมลง สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก หอยทาก กบ หนอน และกั้ง นกที่มีขนสีขาวบริสุทธิ์นี้เคยมีราคาสูงมากในอุตสาหกรรมแฟชั่นจนใกล้สูญพันธุ์ แต่นักอนุรักษ์ได้พยายามปกป้องนกกระยางและทำให้นกเหล่านี้กลับมาพบเห็นได้ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำและหนองบึงอีกครั้ง

นกวัตซิน

ในช่วงแรกเกิดลูกนกวัตซินจะมีกรงเล็บสองข้างที่ปีกแต่ละข้าง ช่วยในการปีนต้นไม้และขึ้นจากน้ำ แต่ส่วนนี้จะหายไปเมื่ออายุสามเดือน

นกฟลามิงโก

ลูกนกฟลามิงโกไม่ได้เกิดมาพร้อมขนสีชมพู พวกมันมีสีเทาหรือสีขาว และใช้เวลาประมาณสามปีกว่าที่ขนจะเปลี่ยนเป็นสีชมพู ส้ม หรือแดง ซึ่งเกิดจากเม็ดสีในอาหารของมัน

นกกระทุง

นกเหล่านี้ถือเป็นนกบินที่ใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่งของโลก โดยอาศัยอยู่ตามชายฝั่ง ทะเลสาบ และแม่น้ำทั่วโลก นกทะเลนี้มีชื่อเสียงในด้านกระเป๋าที่คอที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับจับปลาและสัตว์น้ำอื่นๆ เชื่อกันว่าตระกูลนกกระทุงมีอายุอย่างน้อย 30 ล้านปี

ปาล์ม ทานาเจอร์

นกขนาดกลางนี้มักจะพบเห็นเป็นคู่หรือเป็นฝูง ส่วนใหญ่จะพบตามต้นปาล์ม ริมป่า และฟาร์มในประเทศต่างๆ เช่น นิการากัว ปารากวัย และบราซิล

โตโค ทูแคน

นกชนิดนี้เรียกอีกอย่างว่าทูแคนยักษ์ เนื่องจากเป็นนกที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาตระกูลทูแคน ส่วนใหญ่พบในป่าเขตร้อนของอเมริกาใต้ นกสายพันธุ์นี้สังเกตได้ง่ายด้วยจะงอยปากสีส้มขนาดใหญ่และสดใส

นกคาร์ดินัลปากเหลือง

นกที่สวยงามตัวนี้ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม Paroaria Capitata สามารถจดจำได้ด้วยหัวสีแดงสดและหลังสีเทา พบได้ในส่วนต่างๆ ของโลก รวมทั้งบราซิล ปารากวัย และอุรุกวัย

นกกระเรียนกู่

นกกระเรียนที่ใกล้สูญพันธุ์เป็นนกในอเมริกาเหนือที่ตัวสูงที่สุด ดูเหมือนพวกมันจะเตือนคู่ของตนเกี่ยวกับอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ด้วยเสียง "เรียกยาม" ที่ดัง ซึ่งสามารถได้ยินแม้ห่างออกไปหลายกิโลเมตร

นกบูบีตีนฟ้า

นกทะเลเหล่านี้มีเท้าเป็นพังผืดซึ่งพวกมันใช้เพื่อให้ลูกน้อยอบอุ่น สีเท้าอันน่าดึงดูดเกิดจากเม็ดสีแคโรทีนอยด์ที่ได้มาจากอาหารประเภทปลาสด 

นกทะเลนี้มีจะงอยปากเหมือนนกแก้วและสามารถกระพือปีกได้ถึง 400 ครั้งต่อนาที และบินได้ด้วยความเร็ว 55 ไมล์ต่อชั่วโมง

นกอีก๋อยตะวันตก

นกชายเลนมีขาสีเข้มและมีปีกค่อนข้างยาวโค้งลง ซึ่งช่วยให้พวกมันหาอาหารในน้ำลึก สามารถพบเห็นได้ตลอดทั้งปีตามชายฝั่งของกรุงวอชิงตัน

นกฮูกเบอร์โรวิง

นกฮูกขายาวชนิดนี้ ส่วนมากพบได้ในภูมิประเทศและทุ่งหญ้าที่แห้งแล้งขนาดใหญ่ นกฮูกชนิดนี้ต่างจากนกฮูกชนิดอื่นๆ คือจะออกหากินในตอนกลางวัน

นกกระยางแดง

นกชายฝั่งที่ขึ้นชื่อเรื่องพฤติกรรมการหาอาหาร โดยจะวิ่งก้าวยาวๆ ผ่านน้ำตื้น กระโดดและยกปีกขึ้นก่อนที่จะจิกกินปลา

นกคาร์ดินัล

นกคาร์ดินัล หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “นกสีแดง” เป็นนกที่ชอบขับขานซึ่งสามารถส่งเสียงในท่วงทำนองที่แตกต่างกันได้มากมาย

นกเรเวน

นกเรเวนไม่เพียงแต่ชอบส่งเสียง แต่ยังขี้เล่นและฉลาดอีกด้วย พวกมันสามารถแสดงผาดโผนกลางอากาศ เลียนแบบคำพูดของมนุษย์ และเล่นเกมที่เกี่ยวข้องกับการขว้างก้อนหินใส่กัน

นกหัวขวานโอ๊ก

นกหัวขวานโอ๊กอาศัยอยู่บนต้นโอ๊กเป็นหลัก พวกมันสร้างยุ้งฉางหรือ “ต้นโอ๊ก” โดยการเจาะรูในต้นไม้ที่ตายแล้วและโครงสร้างไม้ และกักตุนถั่วได้มากถึง 50,000 เมล็ด และหากจำนวนถั่วลดลงพวกมันจะคอยเติมเข้าไปในยุ้งฉาง นอกจากนี้มันยังกินอัลมอนด์, วอลนัท, เฮเซลนัท, พีแคน และพินยอน

นกแอ่นกินรัง

นกแอ่นกินรังสร้างรังจากน้ำลายที่แข็งตัว (ภาพขวา) รังเหล่านี้ถือเป็นอาหารจานเด็ดในประเทศจีนและใช้ทำซุปรังนก อันที่จริง รังนกแอ่นเป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์จากสัตว์ที่มีราคาแพงที่สุดที่มนุษย์บริโภค

นกหงส์หยก

นกหงส์หยกหรือที่เรียกว่านกปากขอ เป็นนกสายพันธุ์เดียว (และเป็นสายพันธุ์แรกที่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม) ที่มีการหาวแบบติดต่อกันได้ตามการวิจัยของมหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ก นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าการตอบสนองนี้อาจเป็นวิธีหนึ่งในการแสดงความเห็นอกเห็นใจ หรือเป็นสัญญาณการตื่นตัวของฝูง

นกกีวี

กีวีเป็นนกชนิดเดียวที่มีรูจมูกภายนอกที่ปลายจะงอยปาก รูจมูกเหล่านี้ช่วยให้หาอาหารได้เพราะมันมีสายตาที่ค่อนข้างแย่

นกแร้งไก่งวง

นกแร้งไก่งวง มีวิธีป้องกันตัวที่ไม่เหมือนใคร มันจะสำรอกอาหารมื้อล่าสุดออกมาเมื่อมีอันตรายเกิดขึ้น และเมื่อภัยคุกคามหมดไปมันก็จะกินอาหารนั้นอีกครั้ง

นกกระจอกเทศ

นกกระจอกเทศเป็นนกที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีดวงตาที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาสัตว์บกโดยมีขนาดกว้างเกือบ 5 ซม. และพวกมันยังวางไข่ที่ใหญ่ที่สุด โดยแต่ละฟองมีน้ำหนักประมาณ 1.36 กก.

นกปักษาสวรรค์สีน้ำเงิน

นกปักษาสวรรค์สีน้ำเงินเพศผู้ห้อยตัวลงมาจากกิ่งไม้ และกางปีกออกเพื่อสร้างความประทับใจให้กับเพศเมีย

นกฮูก

เป็นที่รู้กันดีว่านกฮูกจะกลืนเหยื่อขนาดเล็กเข้าไปทั้งตัว เช่น หนูและแมลง จากนั้นมันจะสำรอก ส่วนประกอบเล็กๆ ที่ย่อยไม่ได้ออกมา เช่น กระดูก ฟัน ขนนกและขนสัตว์

นกเป็ดน้ำอาร์เจนไตน์

นกเป็ดน้ำอาร์เจนไตน์บางสายพันธุ์มีอวัยวะเพศผู้รูปทรงเกลียวที่สามารถขยายออกมาได้มากกว่า 42.5 ซม. ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าทึ่งเมื่อดูจากสายพันธุ์ส่วนใหญ่ที่มีความสูงเท่ากัน เมื่อไม่ใช้งานอวัยวะส่วนนี้จะถูกดึงกลับเข้าไปในช่องท้อง

เป็ดแมนดาริน

เป็ดแมนดารินเป็นสัตว์ที่จะอยู่กับคู่เดียวของตนไปตลอดชีวิต นอกจากนี้พวกมันมักไม่ถูกล่าเพื่อเป็นอาหารเนื่องจากมีรสชาติที่ไม่เป็นที่นิยม